Opening expositie Down’s Upside

Afgelopen vrijdag 16 augustus vond de opening plaats van de buitenexpositie Down ’s Upside op het mediapark in Hilversum.
De buitenexpositie toont foto’s van kinderen met syndroom van Down en is te zien in Hilversum tot en met 27 september. De expositie beoogt bij te dragen aan de beeldvorming over mensen met syndroom van Down.

IMG-20130819-WA0000

Mevrouw Carla Kalf, bestuurder van KansPlus, sprak over haar ervaringen als moeder van Niek, ter gelegenheid van de opening van de fototentoonstelling. Het officiële startschot werd gegeven door Andre van Duin, bijgestaan door onder andere Niek.

Het Fonds Verstandelijk Gehandicapten steunt dit project.

Familieraad NOVO zegt vertrouwen op in Raad van Bestuur

In de uitzending van Nieuwsuur van 13 augustus licht Martinus Stollenga, voorzitter van de centrale familieraad van NOVO toe waarom de familieraad het vertrouwen in de Raad van bestuur opzegt. Ook KansPlus sprak op op haar website haar verontwaardiging uit.
http://www.kansplus.nl/2013/08/08/jo-terlouw-directeur-kansplus-over-dood-cliente-novo-wij-voelen-ons-machteloos-ten-opzichte-van-dit-gedoogbeleid/

standpuntcfrtavonnen12aug2013_1

http://nieuwsuur.nl/video/539906-vertrouwen-in-novobestuur-opgezegd.html

http://www.skipr.nl/actueel/id15524-familieraad-zegt-vertrouwen-in-bestuur-novo-op.html

Jo Terlouw, directeur KansPlus, over dood van cliënte NOVO: ‘Wij voelen ons machteloos ten opzichte van dit gedoogbeleid’

De beelden van Roelie, de mevrouw die in een voorziening in Onnen van Novo werd mishandeld en uiteindelijk overleed, schokten iedereen.

Hoe is het mogelijk dat de betrokken groepsleiding zich zo te buiten ging?
Hoe is het mogelijk dat de Raad van Bestuur waardering uitspreekt voor het optreden van die medewerkers?
Hoe is het mogelijk dat er geen vervolging en veroordeling plaatsvindt? 
Waarom probeert men zaken onder het tapijt te schuiven door te trachten een televisie uitzending  te voorkomen?

Waarom antwoordt de Staatssecretaris van VWS niet op vragen van het kamerlid Leijten die er al enkele maanden liggen over deze situatie?
Hoe kan het dat na de zaak Yolanda Venema, na de kwestie Brandon opnieuw mishandeling van deze aard zich voordoet?
Hoe kan het dat de ene instelling niet leert van de andere?
Hoe kan het dat de koepelorganisatie Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland het doet voorkomen alsof we aardig op weg zijn in de sector?

Natuurlijk -aldus VGN- een betreurenswaardig incident maar gezien de vele rapporten, handreikingen en dergelijke die men heeft geproduceerd, wordt toch het beeld gepropageerd dat het behoorlijk op orde is in de sector.
Gemakshalve wordt er voorbij gegaan aan de vele kritische inspectierapporten en de alarmerende cijfers die in de televisie uitzending over de sector werden gepresenteerd. Overigens gelukkig dat de inspectie zich nu onaangekondigd in voorzieningen meldt en kritisch zaken beschouwt. Minimumnormen ten aan zien van veiligheid,vrijheidsbeperking, kwaliteit van personeel en organisatie, ondersteuningsplannen worden veelal niet gehaald. Hoezo het gaat goed?

De aanbevelingen van de Denktank complexe zorg (Brandon), die bijvoorbeeld inhouden dat kwaliteit van personeel vereist is, dat verschillende disciplines goed moeten samenwerken, dat er sprake moet zijn van een open cultuur, dat er een duidelijke visie bijvoorbeeld ten aanzien van vrijheidsbeperking moet zijn, dat de uiteindelijk verantwoordelijke personen geacht mogen worden te zorgen dat er cliëntgericht, methodisch en systematisch wordt gewerkt, dat er ondersteuningsplannen zijn, dat er goed gecommuniceerd wordt met onder andere ouders en vertegenwoordigers. Het moet toch niet zo moeilijk zijn om te zorgen dat de deskundigheid van medewerkers meer aandacht krijgt, dat de continuïteit van de zorg (en dus een vaste bezetting) gegarandeerd is. Al die aanbevelingen lijken aan dovemansoren besteed.

We gedogen dit allemaal. Er staat niet voor niks “machteloos” boven deze bijdrage. Machteloos, dat voelen wij ons bij KansPlus. Moeten we voor de zoveelste keer de kat de bel aan binden? Wat moeten we nu nog doen na al zoveel keer misstanden te hebben aangetoond? Na voorstellen te hebben gedaan, na projecten te hebben uitgevoerd om ouders/familie die in hoogst miserabele omstandigheden zijn terecht gekomen in de zorg voor hun verstandelijk gehandicapte familielid bij te staan en te proberen weer perspectief te bieden? Alom lof voor die inspanningen van KansPlus. Ook  VWS spreekt zich positief uit over het uitgevoerde project. Helaas wordt het project niet vervolgd, omdat financiering door VWS of anderszins uitblijft. Gevolg: mensen met een verstandelijke handicap en hun familie in de sector blijven geconfronteerd worden met indringende problemen en worden veelal aan hun lot overgelaten.

VWS heeft een of ander vaag actieplan onvrijwillige zorg gepresenteerd aan de Tweede Kamer. U gelooft het niet maar één van de actiepunten is het bevorderen van de deskundigheid van Raden van Bestuur…Hoezo daar geld in stoppen in tijden van krapte? Het is gewoon hun werk zou je zeggen en men wordt er meer dan behoorlijk voor betaald.

Ik kan deze litanie moeiteloos uitbreiden.

En ding blijft:  een machteloos gevoel en in de steek gelaten zorgvragers en hun familie.
Wij moeten ons allemaal diep schamen.

Jo Terlouw

 

Persmededeling – België veroordeeld ivm tekort aan opvang voor personen met een handicap

Op 13 december 2011 dienden een twintigtal verenigingen die samen de ganse gehandicaptensector in België vertegenwoordigen, een collectieve klacht in tegen de Belgische Staat, neergelegd door de Internationale Federatie van de Liga voor Mensenrechten (IFLM). Hun objectief: veroordeling wegens het feit van de ernstige tekortkomingen waarvoor zij meenden dat de Staat en zijn Gewesten verantwoordelijk zijn ten opzichte van de personen met een handicap met een grote ondersteuningsnood, met name personen met een meervoudige handicap, met autisme, met een niet-aangeboren hersenletsel en hun families.     

Hoewel de situatie in België nu niet per definitie vergelijkbaar is met die in ons land, vallen er wat KansPlus betreft wel een aantal lessen te trekken:

 De AWBZ -ook de door de regering voorgestane kern- awbz – moet voldoende mogelijkheden bieden voor passende zorg en ondersteuning voor personen die daarop zijn aangewezen. De door de Nederlandse overheid voorgestane  transitie van AWBZ naar WMO ,kan niet tot gevolg hebben dat mantelzorgers nog zwaarder belast worden. De transitie van zorg moet passende zorg en ondersteuning opleveren, ook in het geval elke gemeente een eigen bevoegdheid zou hebben die zorg en ondersteuning naar eigen inzicht in te richten.

290613 – NL Persmededeling – BELGIE VEROORDEELD IVM TEKORT AAN OPVANG PERSONEN MET HANDICAP

290713 – NL Synthese